woning MRMR, Wielsbeke
2025
Hedendaags wonen in een beschermd kader uit 1910.
Een beschermde woning uit de jaren 1910 draagt altijd een verhaal met zich mee. In Wielsbeke vormde dit historische pand het startpunt voor een concept van een grondige verbouwing en uitbreiding. Geen harde grens tussen oud en nieuw, maar een logisch vervolg op de bestaande historiek.
Het resultaat is woning MRMR: een plek waar geschiedenis en eigentijdse architectuur elkaar vinden in materiaal en verbinding.
Hergebruik van bestaand marmer.
Het aanwezige marmer vormde onze leidraad en werd niet zomaar als inspiratiebron gebruikt, maar letterlijk gerecupereerd.
We gaven het bestaande marmer een nieuwe plek binnen het ontwerp en vulden dit aan met nieuwe natuursteen elementen die dezelfde taal spreken. Door dit hergebruik blijft het DNA van de woning tastbaar aanwezig en ontstaat er een eerlijke, duurzame dialoog tussen de materialen van vroeger en de afwerking van nu.
Een centraal volume in een open grondplan.
Om de openheid van het grondplan te bewaken, werkten we met een centraal blok in de woning dat verschillende functies bundelt.
Aan de inkomzijde werd er een handige vestiairekast in weggewerkt, terwijl aan de binnenzijde de keuken en een thuiswerkplek zijn ondergebracht. De bureaunis kan volledig worden afgesloten, waardoor werk en privé fysiek gescheiden blijven zonder de ruimtelijkheid te verbreken.
Buiten wordt binnen.
De bestaande uitbreiding maakte plaats voor een nieuw, licht volume dat de woning weer laat ademen. We wilden de grens met de tuin zo zacht mogelijk maken. Dankzij de glasgevel kan de achtergevel over de volledige breedte worden opengevouwen. Op die manier vloeien de leefkeuken en het terras naadloos in elkaar over. De grens tussen binnen en buiten wordt op die manier bijna niet meer voelbaar.
Balans tussen oud en nieuw.
Woning MRMR is een oefening in balans: de geborgenheid van de authentieke muren gaat in dialoog met de lichtheid van de nieuwe ingrepen. Door de woning te ontdoen van overbodige lagen, brachten we de essentie van het pand weer naar boven. Zo krijgt een pand uit 1910 een tweede leven; niet alleen als een architecturaal project, maar vooral als een warme en duurzame thuis waar oud en nieuw in harmonie samenkomen.
